CALIXE
(04)
[Escolma de imaxes]
As imaxes constrúense desde o desprazamento —a través da xanela dun vehículo en movemento—, nun tempo mínimo no que a luz atravesa o
obturador e debuxa no sensor un código binario.
[Escolma de imaxes]
O límite é o verdadeiro protagonista do espazo.
O presente, outro límite, é o verdadeiro protagonista do tempo.
O presente, outro límite, é o verdadeiro protagonista do tempo.
María do Cebreiro
Calixe afonda na tensión entre o instante e a permanencia.
O acto fotográfico aparece como un xesto paradoxal: capturar
o efémero para arrastralo cara a unha forma de eternidade,
a través dunha parálise irreal.
O acto fotográfico aparece como un xesto paradoxal: capturar
o efémero para arrastralo cara a unha forma de eternidade,
a través dunha parálise irreal.
As imaxes constrúense desde o desprazamento —a través da xanela dun vehículo en movemento—, nun tempo mínimo no que a luz atravesa o
obturador e debuxa no sensor un código binario.
A paisaxe emerxe así nunha atmosfera densa, onde a néboa non só oculta, senón que configura o visible. Capturar o efémero. Arrastralo ao eterno. Manter unha tensión desbordante, perdida nunha atmosfera onírica, quizais paradisíaca. Ou quizais nun abismo ao que miramos ata sentir
como nos devolve a mirada.
a unha estética posromántica, caduca e obsoleta.
A mirada aproxímase ao éxtase stendhaliano provocado por unha beleza moribunda, construíndo unha relación coa natureza desde o novecentismo: unha natureza atrapada nunha falsa idea de control, da que só permanecen ruínas.
e o seu Um Mitternacht sobre texto de Friedrich Rückert— introduce unha dimensión afectiva atravesada pola inmobilidade e a noite:
Hab’ ich gewacht
Und aufgeblickt zum Himmel;
Kein Stern vom Sterngewimmel
Hat mir gelacht
Um Mitternacht
espertei
e mirei ao ceo;
ningunha estrela
me sorriu
a medianoite
© Ⅿiguel Auria / 2026
Tódolos dereitos reservados
Tódolos dereitos reservados